Steenvoorde goes Iberoamerica

Ik zit nog steeds in Antigua, ‘wachtende’ op de activiteiten omtrent de dag van de onafhankelijkheid die vandaag is aangebroken. Gisteravond was de hele omgeving al in rep en roer! Werkelijk overal mensen op straat en muziek gepaard gaande met voor mij enigszins vreemde rituelen.

Gisteren, na de werkelijk wonderschone Pacaya (vulkaan) te hebben beklommen, waren er overal hele groepen jongeren aan het hardlopen met fakkels en werd het busje waarin wij zaten bekogeld met waterballonen. Erg grappig!

De Pacaya was werkelijk de flinke klim, die een uur in beslag nam voorafgaande aan een busrit van 2 uur heen en 2.5 uur terug, waard. Ik heb hier de bewegende lavamassa mogen aanschouwen en voelen tot op een meter afstand wat ook spectaculaire fotos heeft opgeleverd.

..even later..

Ik heb inmiddels scholen hier door de straten zien paraderen met de vooringestudeerde muziek, voornamelijk percusie. De meeste toeschouwers hebben zich rond het centrale park verzameld voor de optredens van de geuniformeerde studenten, wat erg leuk was om te zien! Later op de avond heb ik nog wat fotos gemaakt van de prachtig verlichte gebouwen hier in de stad. Ook deze fotos zal ik proberen toe te voegen tzt.

Even nog iets wat me hier in Guatemala is opgevallen, dat ik nergens (op Guatemala stad na) verkeerslichten heb gezien.

Vandaag vanuit Panajachel vertrokken zo rond de klok van 11 uur, per bus met mn bagage wederom op het dak, op weg naar Antiqua met Sarah, een engelse reisgenote. heb haar uit de ´brand´ geholpen, omdat ze alleen engelse ponden op zak had en deze niet in Pana kon omwisselen. Wel in Antigua. Ik weet inmiddels hoe het voelt om niet aan je geld te kunnen komen.
Door haar heb ik overigens niet heel erg hoeven zoeken naar de weg in Antigua zelf, omdat zij daar eerder was geweest. Na mn lunch ben ik op zoek gegaan naar het voor mij meest voordelige hostel, in de straten die door de ´vvv´ alhier als voordeligst werden bestempeld, en na een stuk of 10 bezichtigingen (en onderhandelingen haha) ben ik gestrand in Hostel los encuentros met een hele vriendelijke eigenaresse. Na met haar in het spaans - ja ja - te hebben gesproken, bleek dat haar zoon in Utrecht salsales geeft in een dansschool die bij veel van jullie wel bekend is en ik de naam even kwijt ben.

Aan het einde van de middag met Roy, een israelische kamergenoot, een dansschool opgezocht waar je terecht kan voor een gratis proefles. Dat staat dus voor morgen op het programma.

´s Avonds met Bea - de italiaanse die ik heb leren kennen en hier weer tegen het lijf liep - een hapje gegeten, waarna ik vervolgens mn hostel weer heb opgezocht.

Vandaag begon al goed. Na in de douche van mn hostel geconfronteerd te zijn met het ontbreken van zowel warm als koud water, bleek dat ik ook mn kamersleutel in mn reeds afgesloten kamer had laten liggen. Geen probleem. Gewoon even langs ´de receptie´, waar bleek dat na alle sleutels geprobeerd te hebben er geen reservesleutel was.
Met (vrij) grof geweld werd mn kamer open gemaakt.
Vervolgens ben ik maar op zoek gegaan naar een ander hostel waar ze wel beschikken over water in de douche en een kamerdeur die wel kan worden afgesloten, want dit was bij mijn kamer niet meer mogelijk.

Nu verblijf ik dus in Hospedeja Mi Chosita, wat overigens dichter in het centrum zit en nog goedkoper is ook al vraag ik me af of de douche hier beter is.
Mn kamer bestaat wederom uit niet meer dan 4 muren, een bed en maar liefst 2 sloten op de deur.. o oo

Vandaag afscheid genomen van mn maatjes in San Pedro en van Israel, een van de arisano´s die ook daarvan deel uit maakte, mn ´reisboekje´ met emailadressen gekregen die ik weer ergens had laten liggen.
Rond vermoedelijk 13uur - ik draag nog steeds geen horloge - heb ik de boot genomen terug naar Panachajel aka Gringotenango - vanwege de hoeveelheid toeristen -, waar ik morgen de bekende markt ga bezoeken.
Momenteel verblijf ik in Hospedaje Mejia in een kamer die niet veel meer voorsteld dan 4 muren en 2 bedden.
Het stadje lijkt wat toerisme betreft erg rustig.

Vandaag op eigen houtje de vulkaan beklommen tot het betaalde gedeelte en flink wat fotos gemaakt van San Pedro. Ik had hier nog nauwelijks fotos gemaakt in die 3(?) weken.

Verder wordt hier sinds weken druk gerepeteerd met instrumenten op alle scholen door geuniformeerde studentjes in guatemala voor 15 september, de onafhankelijkheidsdag van guatemala. Deze festiviteiten probeer ik in het redelijk dichtbij gelegen Xela te aanschouwen. Daar wordt het het grootst gevierd volgens mijn spaanse lerares.

Overal waar ik hier ben, lopen er hier dame(tje)s van alle leeftijden allerlei soorten brood te verkopen. En dit doen ze ècht overal! Van op straat, tot in restaurants en zelfs in de lokale ´discotheek´ of die oudjes houden er hier een vreemde manier van clubben op na
Ook allerlei andere waren worden zo aangeboden. Oa een soort kaas, die overigens best goed te pruimen is. En deze dames, hoe onschuldig ze er ook uit zien, verkopen ondertussen ook halucinerende paddestoelen etc.

Ik heb gisteren trouwens proberen te bellen, wat een onmogelijke opgave bleek. Geen verbinding! Dat is hier overigens de normaalste zaak van de wereld.
Gewoon allemaal msn-messenger installeren.