Steenvoorde goes Iberoamerica

Vandaag vanuit Will´s huis in Aposentillo vertrokken naar een van zn andere huizen, in Managua, wederom met het hele koppel. Wederom dik voor elkaar! Ook kan ik hier gebruik maken van zijn internetverbinding in kombinatie met de laptop van Sarah en Eric, waardoor mn weblog weer enigszins uptodate is

´s avonds heeft Will ons mee op stap genomen en hebben we met zn allen in een restaurant gegeten en vervolgens zijn Omar en ik met Will wat van het nachtleven gaan verkennen, waar ik overigens meer van had verwacht. Hele aardige mensen leren kennen, maar voor een stad met meer dan een miljoen inwoners, is het nachtleven vrijdagavond niet heel erg bruisend, of ben ik erg verwend in Utrecht?

Na mn eerste longboardervaring, heb ik vandaag de funboard mogen uitproberen en wederom heel gaaf. Wat een golven hier!

’s middags heeft Will ons rondgereden in de omgeving, dwars door de bush en ik moet het hem nageven.. hij weet werkelijk de mooie plekken te vinden met een prachtig uitzicht. Overigens niet verwonderlijk, aangezien het zijn werk is.

Vandaag zjn we, met het surfkoppel, aanbeland op een prachtige suftstek in the middle of nowhere te Nicaragua en kunnen we gratis gebruik maken van blijkbaar een van de huizen van Will en Nick die we gisteravond tegen zijn gekomen. Schitterend ‘optrekje’ aan het strand waar wij vieren onze hangmatten opknopen.

Mn eerste longboard ervaring heb ik sinds vandaag ook te danken aan Eric en Sarah, die me erg goed hebben geinstrueerd en mn vuurproef tot een succes hebben gemaakt. Heel gaaf!

’s avonds met zn allen snapper gegeten. Ja, ik ook. Overigens heel niet slecht!

’s morgens vertrokken naar Nicaragua en tussen 11 en 12 uur de grens gepasseerd wat een uur in beslag nam door alle formaliteiten omtrent de bus en de hond, Bruce.

’s middags per toeval nog een vulkanisch gebied bezocht wat voor ons uit het niets opdook. Prachtig om te zien met wederom schitterende fotos en ontzettend vriendelijke mensen. De lokale kinderen gingen spontaan met de vulkanische klei aan de slag om een soort vaasjes aan ons te geven die ze vulden met prachtige bloemen.

De wegen zijn hier overigens heel beroerd. Het is alsof je hier met paard en wagen door het platteland rijdt, zoals de lokale bevolking hier doet, alleen zijn wij voorzien van airconditioning

Na een of ander guur spookstadje aangedaan te hebben, vol met dronkelappen, zijn we beland in Chinandega in een Chiq hotel genaamd Consignuina, waar ik en Omar wegens financiele redenen hebben overwogen om in de bus te slapen op het parkeerterrein met toestemming van de hoteleigenaar.

Vanochtend zijn we opgepikt door Eric en Sarah rond een uur of 9 met hun indrukwekkende bus! Rond 20 uur zijn we aangekomen in het bovengenoemde plaatsje voor de grens van Nicaragua na 2x te zijn aangehouden door politie die overduidelijk uit waren op steekpenningen wat niet opging door het goedgedocumenteerde koppel en de vlotte spaanse babbel van Omar. Onderweg zijn we tevens nog 2x tot stoppen gedwongen door militairen wat hoogstwaarschijnlijk duidt op drugstransporten hier in de omgeving. We verblijven hier voor een nacht in hotel Barcelona in een prachtige 2 persoonskamer met eigen douche, toilet (zelfs handdoeken en zeep ontbreken hier niet) en tv

De indrukwekkend bus trekt overigens ontzettend veel aandacht van de lokale bevolking die vol bewondering toekijken, alsof het circus het dorp in rijdt