Steenvoorde goes Iberoamerica

Om een wat beter beeld te scheppen van Colombia volgenen hier een aantal wetenswaardigheden. Suggesties zijn altijd welkom, want wat voor mij inmiddels normaal is, is dat ook voor mij na terugkomst niet meer

Er wordt hier vrijwel 3x per dag door iedereen warm gegeten en veelal gebeurd dit buiten de deur. Niet heel vreemd, want dat doe je hier voor één euro! Een maaltijd die niet heel gevarieerd is en meestal bestaat uit kip/vlees/vis met rijst, bonen, banaan (gefrituurd, gebakken etc) en aardappels of een dergelijke variant

Toiletpapier gaat hier zoals in geheel centraal amerika niet door het toilet, maar in de hiernaast gestationeerde vuilnisbak

De hier rondrijdende bussen zijn onvergelijkbaar met de nederlandse en verschillen tevens van de zogenaamde chickenbussen. Bond gekleur en uitgedost met haaienvinnen op het dak, lampen en zwaailichten overal (en deze worden ´s avonds volop gebruikt), meest verschillende claxons en vrijwel complete bestickering en dat geldt zelfs voor de voorruit en.. hele luide muziek

De straten zijn geheel de dag gevuld met mensen, van ´s morgens vroeg tot ´s avonds laat

Er loopt veel blauw (hier beige) rond op straat, zwaar bewapend evenals de militairen. Niet met geschaafde pistolen, maar met grote indrukwekkende automatische geweren, waar hier niemand (behalve misschien toeristen) van op kijkt

Het colombiaanse landschap is zo divers, met onwaarschijnlijk hoge bergen, vulkanen, rivieren, meren, oceanen en zelfs woestijn.

Wanneer het regent, veranderen de straten hier in ´rivieren´

Ik heb momenteel wat moeite met het updaten van mn weblog en dit keer is het niet door gebrek aan faciliteiten, maar wegens familieomstandigheden.

Zoë, mn op 18 oktober geboren nichtje en dochtertje van Anja en Niels (mn broer) is onlangs komen te overlijden en daar ben ik in gedachten…

Steunbetuigingen zijn van harte welkom!
Daarvoor kan je < < hier >> terecht

Overigens verschijnen mijn nieuwe berichten onder dit bericht en blijft dit bericht voorlopig bovenaan staan.

Vandaag werden Jan en ik rond 4.30 uur gewekt door de eigenaar van toko. Die vond het blijkbaar nodig om radio te luisteren om dit tijdstip en dit niet bepaald op fluistertoon.
Vervolgens werd het rustige strand in 15 minuten getransformeerd tot een mierennest van locals, gepaardgaande met verschikkelijk luide muziek wat hier niet echt gepast is wat mij betreft.

Omdat de route van mij en Jan en Stefan hier uiteenlopen, hebben ze mij teruggebracht naar Santa Marta, waar ik wederom in El Mirador verblijf.
Hier nemen we onder het genot van een biertje afscheid, na lange tijd en 3 landen te hebben samengereisd

Na te zijn vertrokken uit Santa Marta, zijn we in Taganga wat wezen informeren naar de Ciudad Perdida (Lost City), maar dit blijkt erg kostbaar. Vervolgens vertrokken naar Playa Concha te national park Tyrona.
In het park ´heerst´ gele koort en ben ik blij met mn vaccinaties.
´s avonds bereid Jan voor de 2e maal deze trip de aangekochte groente in zn Tajin wat enkele uren in beslag neem.

We hebben de bus aan het strand geparkeerd en zullen hier overnachten. Stefan in de bus; Jan en ik genieten de voorkeur voor een slaapplaats onder het dak van een ´bar/winkel´ aan het strand, waar Jan in het donker zn hangmat weet op te knopen en ik mn ´slaapzak´ installeer op een tafel.
Uiteindelijk werd het een lange nacht voor mij en niet vanwege de tafel, maar vanwege de vele insekten die het op me hebben gemunt ondanks mn deet.

´s morgens heb ik, na een rustige nacht, uitgerust mn rugzak gepakt een naar de haven gelopen waar ik Jan in de yachtclub aantrof en vertelde mij dat Stefan zojuist naar de supermarkt was om aldaar te ontbijten, wat ik nog niet gedaan had.

Na het ontbijt en weer terug bij de yachtclub hebben we afscheid genomen van, Urska en Braz, de slovenen die direct naar het zuiden afreizen. Stefan en Jan gaan net als ik richting Santa Marta en ik kan wederom met ze meerijden. Heel relaxt!

Rond 10 uur afgerekend bij Viena en rond 11.30 zijn we bij Volcán del Totumo, waar Stefan en Jan over waren getipt. Hier kan je ahw in de vulkaan en dan bedoel ik de warme vulkanische klei. Een heel appart gevoel. Je kunt hierin rechtop ´staan´ zonder compleet weg te zakken. Vervolgens waren wijzelf de attractie voor alle lokalen en werden we na vele introducties en onder grote belangstelling afgesopt in een nabijgelegen watertje.
Het toeval wilde dat ik hier ook Jules, tegen het lijf liep in dit ´plaatsje´ (slechts enkele stulpjes).

Jules heb ik eerder in Costa Rica ontmoet en we zouden voor de boot naar Colombia hebben afgesproken, maar door een technisch mankement mbt email is dit niet gelukt.

Onderweg velen legerposten, met zelfs een tank standby, gepasseerd die hier de veiligheid moeten garanderen.

Na dit alles ben ik met Stefan en Jan vertrokken naar Santa Marta en hebben we daar na enig zoeken hotel el Mirador gevonden. ´s Avonds wat gegeten en gedronken en ben ik teruggekeerd naar het hotel en zijn Jan en Stefan het nachtleven ingedoken